บทที่ 184 ตอนที่ 50.4 ก็แค่ความทรงจำ

ติณฑ์ Part

“อย่าเพิ่งไปไหนได้ไหมถ้าติณฑ์กลับมาติณฑ์ยังจะได้กินข้าวฝีมืออิงยังได้เห็นหน้าอิงและจะยังได้กอดอิงใช่ไหม” ความกังวลใจความหวาดระแวงมีมากจนไม่อยากจะไปทำงานเลยว่ะ แต่ถึงอย่างนั้นเช้าขึ้นมาผมก็ต้องลุกไปทำงานตามคำสั่งของคนที่ตัวเองนอนกกกอดทั้งคืนอยู่ดี

“ไปทำงานเถอะหมอมัวแต่งอแงแบบนี้จะสาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ